Nog geen reacties

Diep bedroefd en met de handen in het haar, gevonden-verloren bellen dan maar.

Diep bedroefd en met de handen in het haar, gevonden-verloren bellen dan maar.

Een telefoontje waar de paniek in te horen is.
Erfstuk verloren in Schiedam.
Moeders is kort geleden overleden en een dierbare ring, ooit van haar gekregen, ligt op de bodem van de sloot.

“Kunnen jullie helpen? Zijn jullie wel betrouwbaar?  Is er wel kans van slagen? Wat moet ik nu doen?”

Rustig maar beste man, alles komt goed. Laten we eerst eens beginnen bij het begin…

Al gaande het gesprek word de paniek minder en komen we stapjes dichterbij de oplossing.
Kunt u even het aanvraagformulier invullen dan komen wij zo spoedig mogelijk naar u toe.

“Hoeveel dagen duurt dat ongeveer? kan dat wel met deze kou?”

We zijn er ongeveer over een uur!

Wanneer de paniek omslaat in verbazing en hoop..

Patrick, vaste hulp bij spoedklussen, staat  binnen 5 minuten in de startblokken en heeft er zin in.
Politie en gemeente zijn direct op de hoogte gebracht omdat het naast de begraafplaats is gebeurd.
Gelukkig geven beide direct akkoord, al vinden ze het bijzonder dat we in dit weer, in de kou en donker,  mensen vrijwillig helpen.
Het blijft ons als vrijwilligers verbazen waarom dat bijzonder is. Mensen helpen doe je vanuit het hart!

We zijn vertrokken en zijn al snel ter plaatse, het is nog even zoeken waar we precies moeten zijn.
Maar daar komt hij aangefietst en brengt ons naar de plek des onheils.

NU SCHRIKKEN WIJ EVEN!

Het zou gaan om een kleine sloot van maximaal 1 meter diep.
We zien hier een water wat ons doet twijfelen hier aan.

We gaan eerst even kijken op de brug en geven aan dat als de sloot te diep blijkt dat we dan zullen moeten terugkomen om te duiken.
Eerst kijken hoe het gebeurd is en waar de ring zou moeten liggen.
Het verhaal aangehoord en het droogpak word aangetrokken, even verbaasd reageerde hij, oh je gaat wel even kijken?
We lachen en antwoordden “uiteraard”.

Eigenlijk ligt hij aan de andere kant van de brug, maar wist niet of ik dat wel moest zeggen.

Oké, het vertrouwen is er nog niet maar dat komt vanzelf zegt Patrick.
Ik dacht exact hetzelfde!

Patrick laat voorzichtig een touw zakken met een zware haak, en kijkt hoe diep het is.
Hij begint te lachen nog geen 75cm diep zegt hij!

Eerst zien dan geloven zeg ik, oké dit ziet er veel belovend uit.
Voorzichtig te water, eerst de waadschep de grond in kijken wat er gebeurd.

Direct voel ik dat er veel slib ligt en ik besluit daarom zeer langzaam te water te gaan.
De diepte is inderdaad max. 1 meter. De slib eronder is zoveel dat ik waarschijnlijk direct vastzit als ik zou gaan staan.
Het is dus altijd van groot belang eerst te kijken en te controleren. Stel je zou hier zomaar de sloot ingaan met een waadpak  heb je een groot probleem!!

Langzaam op knieën vooruitschuivend over de slib. Door zo een groter draagvlak te creëren zak je dan niet al te ver weg!

Met de Minelab CTX3030 scan ik elk stukje langzaam voor mij uit, zodat ik niets verder weg de slib in kan duwen.
Het word heel snel heel koud wanneer mijn droogpak niet meer droog blijft en er bij mijn kruis water naar binnen komt.

Duidelijk aanwijzingen zijn belangrijk

Nogmaals vraagt Patrick alles en word het ons helemaal duidelijk dat de ring in een gebied van 2 bij 4 moet liggen.
Gelukkig ligt er zeer weinig troep en zijn er maar enkele signalen hoorbaar.
Onderweg kom ik een fiets tegen, een sleutelbos, een blikje Redbull en dat is het.

Steeds wordt door de eigenaar aangegeven dat de ring verder van de brug moet liggen. We luisteren hiernaar, maar denken eigenlijk dat de ring te zwaar is en dichterbij zou moeten liggen.
Dit was weer een klassiek verhaal van de eendjes voeren.

Verder weg gezocht op aanwijzen van de eigenaar, maar geen signaal en dus terug naar de brug.
Een hoop ijzer bij elkaar en ineens hoofdpijn van een knallend signaal!

Wat blijft dit toch mooi om te doen en om de intense blijdschap te zien!

In het water voel ik de ring in mijn handen.
Wat een dikke gouden ring.
Langzaam naar de kant dwars door de slib.
De kou lijkt verdwenen door de blijdschap en trots die ik voel, weer een geslaagde opdracht Yes!!

Patrick hoor ik al zingend dichterbij komen, en zegt een paar keer “ik zei het toch, vertrouwen houden, vertrouwen houden”.

Eenmaal aan de kant is te zien wat de ring teweeg brengt. Blijdschap verdriet, opluchting, verbazing een hoop emoties die even te veel worden.

De tekst “GVD ik hou van je mn jonguh” zal ik nooit meer vergeten deze heeft een plek in mijn hart, voor altijd.

Na wat foto’s te hebben gemaakt besef ik me ineens weer dat mijn pak vol water staat en het toch best koud is.
Snel even omkleden en dan kunnen we verder kletsen.

De verbazing is nog steeds aanwezig bij hem.
We vertellen hem “ring verloren tijdens de eenden voeren” staat met stip op nummer 1 met meest verloren ringen in het water.
Ineens schrikt hij en zegt maar ik heb helemaal geen geld bij me.

Patrick en ik beginnen te lachen daar gaat het toch niet om. Het gaat er om dat je je ring terug hebt die blijdschap zien is veel mooier dan die 10 euro.

En blij is hij!
Hij staat er op dat we een tikkie sturen, en wil ook nog doneren naar de stichting.
Uiteindelijk alle spullen ingepakt.
Ook bij de politiemeldkamer hebben we ons weer netjes afgemeld, waar ook wederom de verbazing te horen was.

Een schitterende zoektocht en waar we weer een mooi mens hebben ontmoet en een ook mooie zoektocht hebben gehad!

Help ons mee en deel onze berichten!
Volg ons op bovenstaande media kanalen!

stichting gevonden-verloren

“onze passie uw geluk”