Nog geen reacties

Van luie slaapbroek naar metaaldetector in 10 minuten.

Van luie slaapbroek naar metaaldetector in 10 minuten

Het is woensdagavond, als ik rond 19:00 uur op de WhatsApp pagina van Gevonden-verloren kijk.
Daar zie ik een melding van een verloren ring in Heukelum.
Deze ring is verloren tijdens het sleeën van een helling.
Ik zat net in mij luie slaapbroek en wou aan de koffie beginnen, maar bedacht mij geen moment.
Normaal zijn de vrijdag en het weekend voor mij de dagen dat ik opdrachten doe.
Voor deze opdracht ben ik bang als ik het uitstel dat de ring dan door iemand anders wordt gevonden en dan vermoedelijk niet meer terug komt bij de jonge dame die hem is verloren.
Ik meld mij aan en spreek rond 19:30 uur bij de plek waar de ring verloren moet zijn.

In de sneeuw wordt veel verloren

Daar aangekomen staat er een busje met Cerès en haar ouders.
Als ik het verhaal krijg te horen blijkt dat Cerès de ring 4 maanden geleden voor haar verjaardag, van haar ouders te hebben gekregen.
Ze was die middag met een vriendin op de betreffende dijk wezen spelen met een slee en was hierbij op een bepaalde plek gevallen.
Ik besloot om het gebied ongeveer 20 vierkante meter in banen af te zoeken.
Omdat het om een dikke zilveren ring ging moest hij een mooi hoog signaal op de detector geven.
De eerst piep was een blikje, na een aantal piepjes verder kwam op de plek waar ze onderuit gegaan was de hoge toon uit de detector.
Ik riep Cerès er bij en wees haar naar de plek, waar haar vader net daarvoor, op mijn aanwijzing de ring uit de sneeuw had gehaald.
Daar lag de ring zichtbaar in de sneeuw. De gil van blijdschap die je dan te horen krijgt.

Daar doen we het voor!
Rond 21: 00 weer thuis waar de bak warme koffie inmiddels koud geworden was, maar dat kan het warme gevoel wat ik van dit avontuur heb overgehouden niet wegnemen.
Wim de Bruijne

Help ons mee en deel onze berichten!
Volg ons op YoutubeInstagram en Facebook

stichting gevonden-verloren

“onze passie uw geluk”