Op 28 februari kreeg de Stichting het verzoek om een trouwring te zoeken die vermoedelijk in de tuin was verloren tijdens het tuinieren en wel op 3 verschillende plekken. Nog dezelfde dag kon onze zoeker Wim de Bruijne tijd vrijmaken om meneer te helpen. .
Het bleek dat de eigenaar van de ring door het verlies de avond ervoor niet kon slapen en zelfs in de nacht had lopen zoeken met een zaklantaarn maar helaas zonder succes. Dan maar even Googelen of er instanties waren die een oplossing hadden. Gelukkig verwees Google de eigenaar naar onze site. Een verzoek via de mail werd verstuurd en werd er door onze planner Fabian direct contact gelegd en actie ondernomen.
Na een paar zoekrondje door onze Wim bleek al snel dat de detector best veel last had van storingen en werd besloten deze even opzij te leggen. De pinpointer werd ingeschakeld en centimeter voor centimeter werd afgezocht. Na 1,5 uur zoeken sloeg de pinpointer aan en ja hoor, BINGO! Op het moment van het vinden van de ring was de eigenaar er niet bij dus een mooie gelegenheid de ring op een bijzondere manier terug te geven.
Nadat Wim de detectie spullen had opgeruimd vroeg hij of hij zijn handen kon wassen wat geen probleem was. Wim plaatste uit het zicht een visitekaartje neer met daar bovenop de gevonden ring. De eigenaar liep langs, zag de ring op het kaartje liggen en zei “kijk maar uit dat ik dié ring niet pakt”.
Wim reageerde met ” Oh dat mag hoor, want ik heb er al eentje aan m’n vinger zitten”. Op dat moment viel zowel bij de man als zijn vrouw het bekende kwartje en maakte verdriet plaats voor 1 bonk blijdschap. Missie geslaagd na een geduldige en secure zoektocht.
