Een paar dagen geleden liep ik met de hond in een veld in Roosendaal, samen met een meisje. We waren gewoon aan het wandelen en aan het kletsen, toen ze me plotseling een knuffel gaf.
Op dat moment raakte haar haar verstrikt in mijn oorbel. Voor ik het wist, voelde ik iets vallen, het was mijn oorbel die op de grond viel.
We schrokken allebei en begonnen meteen te zoeken. Het veld was groot en het begon al wat donker te worden. We waren meer dan twee uur bezig, kruipend door het gras en telkens weer hoopvol kijkend bij elk glinstertje in het zand. Ik was best verdrietig, want het was geen gewone oorbel. Ik had hem voor mijn verjaardag gekregen van mijn vader, dus het had veel emotionele waarde voor mij. Terwijl we zochten, dachten we zelfs dat we er misschien per ongeluk op waren gaan staan of dat we hem per ongeluk hadden begraven in de modder.
Op dezelfde dag toen ik weer thuis kwam, kwamen we online het initiatief ‘Gevonden-Verloren’ tegen. We besloten contact op te nemen, zonder echt te verwachten dat ze meteen iets zouden kunnen doen. Tot mijn grote verbazing kwamen ze de volgende dag al langs!
Met een metaaldetector begonnen we samen opnieuw te zoeken. Ongeveer na een half uur klonk er een duidelijk “beep-beep” uit het apparaat. En ja hoor, daar lag mijn oorbel, een beetje bedekt door aarde, maar nog helemaal intact.
Ik wil via deze weg het team van Gevonden-Verloren enorm bedanken. Jullie inzet, vriendelijkheid en snelle hulp hebben ervoor gezorgd dat ik iets heel dierbaars terug heb. Ik ben ontzettend blij en dankbaar!
Elliana pita
