Nog geen reacties

Wie kan nou vertellen dat ze de trouwring van  haar “baas” heeft gevonden

Wie kan nou vertellen dat ze de trouwring van  haar “baas” heeft gevonden

Vrijwilligster Anita schrijft haar verslag:

Tijdens mijn functioneringsgesprek (gemeente)  vroeg mijn afdelingshoofd Robert mij aan het eind, een persoonlijke vraag.

” Ik heb bijna een maand geleden mijn trouwring verloren.
Tijdens een familie uitje in een park zat mijn trouwring strak en besloot deze even aan mijn pink te doen. 
Ik hoorde dat jij een metaaldetector hebt.
Ik denk dat de ring ook bij het vuilnis thuis kan zijn beland, maar wil jij een keer voor mij zoeken”.

” NATUURLIJK, maar meld je even aan bij stichting gevonden-verloren want wie weet kan iemand anders al eerder zoeken” 
Adviseerde ik hem.
Zo gezegd, zo gedaan en uiteindelijk ging ik toch, 5 dagen later in Monnickendam (Hemmeland) zoeken.
Robert met zijn puppiehond was erbij om goed de locatie aan te wijzen.

Het recreatiegebied lag vol met bierdopjes en andere ijzeren lipjes e.d. en de Nox800 ging als een razende tekeer.
Na 1 uur zoeken was de ring nog niet gevonden en was de puppie moe van ’t balletje apporteren.
Robert besloot om naar huis te gaan en ik wilde nog een paar uurtjes verder het terrein aflopen want ik had nog niet lang niet alles gehad.
Iets in mij zei dat ik toch nog even terug moest gaan naar de plek waar de familie had gelegen maar nu met de koptelefoon op.
Plotseling hoorde ik een felle hoge toon: eigenlijk niet een toon die voor mij gerelateerd was aan een gouden ring.
Maar ja hoor, bingo!
Daar lag een grote dikke, zware, gouden trouwring.

Robert kon het niet geloven en na 2 uur appte hij mij:” Het begint nu pas echt door te dringen. Ik heb mijn trouwring terug. Wat geweldig super! ”
Zo! Wie kan nou vertellen dat ze de trouwring van  haar “baas” heeft gevonden. Ik 😁.

Groetje Anita

Help ons mee en deel onze berichten!
Volg ons op YoutubeInstagram en Facebook

stichting gevonden-verloren

“onze passie uw geluk”